Bezettingssensoren: types en vergelijking
Bezettingssensoren meten of en hoeveel mensen een ruimte gebruiken. Ze zijn de basis voor datagedreven werkplekbeheer, vraaggestuurde schoonmaak en klimaatoptimalisatie. Er bestaan verschillende detectietechnologieën, elk met eigen sterke en zwakke punten. De keuze hangt af van het doel: aanwezigheid detecteren of exact tellen, privacyeisen en budget.
Nederlandse context
De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) beschouwt bezettingsdata als potentieel persoonsgegevens wanneer deze herleidbaar zijn tot individuen. Camera-gebaseerde telsystemen vallen expliciet onder de AVG-toezichtkaders. Werkplekbeheer met sensoren past binnen het Nieuwe Werken-gedachtegoed dat in Nederland breed is geadopteerd.
Kernbegrippen
- PIR-sensor
- Passive Infrared. Detecteert beweging via warmtestraling van personen. Goedkoop en privacy-vriendelijk, maar meet alleen aan/afwezigheid en mist stilzittende personen.
- Thermopile-sensor
- Meet warmtebronnen in een raster en kan personen tellen zonder beeldopname. Goede balans tussen nauwkeurigheid en privacy.
- Radar-sensor
- Detecteert beweging en aanwezigheid via radiogolven. Werkt door materialen heen, detecteert ook stilzittende personen, privacyvriendelijk.
- Camera-telsysteem
- Telt personen via beeldanalyse, vaak met AI. Hoogste nauwkeurigheid maar gevoeligst qua privacy. Verwerkt beelden lokaal (edge) om opslag te vermijden.
- Desk-sensor
- Sensor onder of op een bureau die detecteert of de werkplek bezet is. Geeft per werkplek bezettingsdata voor flex- en clean desk-beleid.
Toepassing in de praktijk
De keuze voor een sensortype begint bij de vraag: wat wil je weten? Voor vergaderruimten die je wilt monitoren op daadwerkelijk gebruik, volstaat een PIR- of radarsensor die aan/uit-bezetting registreert. Voor open werkgebieden waar je nauwkeurige tellingen nodig hebt, is een thermopile of camera-systeem beter geschikt.
Privacy is een doorslaggevende factor. PIR-, thermopile- en radarsensoren genereren geen beelden en zijn inherent privacyvriendelijker dan camerasystemen. Camera-tellers verwerken weliswaar beelden, maar moderne systemen doen dit on-edge: de telling wordt lokaal berekend en alleen het getal wordt doorgestuurd. Overleg altijd met de privacyfunctionaris en informeer de ondernemingsraad voordat je sensoren plaatst.
Qua kosten loopt het spectrum van circa 20 euro per PIR-sensor tot enkele honderden euro's per camera-telsysteem, exclusief gateway en platformlicentie. Begin met een pilot op twee tot drie verdiepingen met het sensortype dat het best past bij je use case. Evalueer na drie maanden op datakwaliteit, betrouwbaarheid en gebruiksgemak van de data voordat je opschaalt naar het hele gebouw.
Verwante onderwerpen
Volg het laatste nieuws over dit onderwerp via IoT-gebouwsensoren op FM Radar →